[3] Zdradzona- P.C. Cast & Kristin Cast •Dom Nocy tom II•

Tytuł: Zdradzona

Tytuł oryginału: Betrayed

Autor: P.C. Cast & Kristin Cast

Wydawnictwo: Książnica

Cykl: Dom Nocy (tom II)

Liczba stron: 347

     Wampiry. Ileż niezliczonych prawd się o nich nasłuchaliśmy. Bajki przy ogniskach, na biwakach i przy wielu innych okazjach. Tylko niegroźne historie. Wszyscy świetnie się bawią słuchając o nieumarłych istotach. takie piękne, idealne, niebezpieczne. Jedni się boją, inni czują odrazę, a klan kolejnych chciałby do nich dołączyć. Jednak wszystko byłoby inne, gdybyśmy zaczęli mieszkać z wampirami w jednym mieście. Właśnie taki świat  wykreowały autorki.

"Czułam się trochę jak wydrążona w środku, nawet może nieco smutna, tak to jest, kiedy na coś się długo czeka i robi wiele przygotowań, a potem wszystko to mija, zostawiając uczucie pustki."

Pierwsza część Domu Nocy niezmiernie mi się spodobała, więc bez chwili zwłoki popędziłam do biblioteki po kolejny tom. Nie liczyłam na coś lepszego, ponieważ kontynuacje prawie zawsze rozczarowują. W tym przypadku niestety również tak jest.

Główna bohaterka (jak i inne postacie) jest niespotykanie irytująca w swoim zachowaniu i wyborach jakich dokonuje. Jedynym bohaterem powieści, który przypadł mi do gustu był Damien. Jednak to nie o nim opowiadał historia. Pomimo narracji prowadzonej w pierwszej osobie nie umiałam podczas lektury współczuć bohaterce. Nie umiałam przeżywać takich emocji jak ona, ponieważ były one spowodowane głupimi wyborami, których nie rozumiałam. Nie obejdzie się niestety również bez porównywania do poprzedniej części "Naznaczona", w której w prawdzie do Zoey nie pałałam jakimiś szczególnymi emocjami, ale miło z nią spędziłam czas.
 
Trójkąt, a miejscami nawet i czworokąt miłosny był mniej więcej tak potrzebny jak dziura w moście. Bohaterowie są interesujący, acz nieco szablonowi. I w tym całym galimatiasie plącze się jeszcze jej "prawie były chłopak" jak go określa.  À propos chłopaków, to czy nie jest dziwnym, albo raczej nienaturalnym, że wszyscy najprzystojniejsi faceci zakochują się właśnie w niej? Wydaje mi się, że ten temat został już dostatecznie wymęczony przez innych autorów...
     

 "Ciemność nie zawsze oznacza zło , tak jak światło nie zawsze oznacza dobro."

Świat, który wykreowały autorki jest ciekawy, mroczny i ciemny. Mi niestety ich wizja wampirów łudząco przypominała tę z "Pamiętników wampirów". Do tego jest podobnie rozłożona na kilkanaście tomów, ale to tak z innej beczki.

A kończąc już tę falę krytyki, to pomimo tych niekiedy rażących niedoskonałości to książka ma swój pewnego rodzaju urok i jestem przekonana, że wielu się ona spodoba. Mimo, że nie byłam dla niej przychylna w tej recenzji, książka nie jest zła. Można wziąć ją jako "pauzę", lekką książkę na lato, czy czas wolny. Mnie główna bohaterka kosztowała sporo nerwów, ale myślę, że gdybym inaczej podeszła do powieści byłabym z niej zadowolona. Jednak ten tom nie zniechęcił mnie na tyle do serii, abym nie sięgnęła po trzecią część serii. Mam nadzieję, że się nie zawiodę.

Pomimo, że nie czytało mi się tej książki najlepiej i najszybciej jestem skłonna polecić wampiryczną powieść wszystkim fanom 'zimnych istot'. 
 
 Podsumowując fabuła książki jest ciekawa, ale irytująca główna bohatera i nadmierna ilość przystojniaków "u jej stóp" psują powieść i degradują z ciekawej na do zniesienia. Z czasem staje się tylko mostem prowadzącym do następnej części, która daje nadzieję na lepszą przyszłość bohaterów. Opowieść mnie nie wciągnęła, a miejscami nudziła i denerwowała.

 "Najistotniejsze w pięknie jest to, czego nie odda żaden obraz."

[1] Tatuaż z Lilią- Ewa Seno

Autor: Ewa Seno
Wydawnictwo: Feeria
Seria: Antilia
Tytuł oryginału: Tatuaż z Lilią
Rok wydania: 2014 rok
Liczba stron: 282

   Nina jest bogatą osiemnastolatką, mieszkającą w najzamożniejszej dzielnicy Warszawy, w Wilanowie. W dniu jej urodzin spada na nią wiele nieszczęść, traci rodziców (i nie tylko). Tego samego dnia robi sobie tatuaż, który późnej staje się dla niej tylko utrapieniem i jeszcze bardzie pogłębia problemy dziewczyny. Przyjeżdża do niej ciotka ze Stanów Zjednoczonych i proponuje jej pokój w jej domu, na innym kontynencie. Ona się zgadza. W nowej amerykańskiej szkole spotyka wielu ludzi, z których każdy mówi jej to samo: "Masz charakterek." Autorka nie postarała się nawet o takie rzeczy jak zmianę słów, aby zachowały taki sam sens. Postacie były dość pochopnie opisane, a w niektórych momentach nie rozumiałeś uczuć głównej bohaterki, co za tym idzie jej wyborów, skutkujących później na całą fabułę.
   To była krytyka, teraz przejdźmy do lepszych części książki. Powieść jest bardzo interesująca pod względem fabuły i idealna dla nastolatek, które lubią proste książki z gatunku paranormal romance. Nie jest to powieść wymagająca, ale pobudza wyobraźnię i daje pomarzyć dziewczynom o uczuciu zakochania. Kolejnym plusem jest to, że dzięki tej lekturze wspomagamy polskie pisarstwo i to, że pomysł jest zupełnie nowy (przynajmniej nie spotkałam się z drugim takim tematem) i w książce wydarzenia dzieją się szybko, co nie pozwala na nudę.
   Wątek miłosny jest dość ciekawy, ponieważ ona myśli że to 'prawdziwa miłość', a później... niestety nie mogę Wam zdradzić, ominęła by Was przygoda. Co jest według mnie jest nie do końca zadowalające, to że już na pierwszym spotkaniu się całują (spojler, sorcia).
   Nie żebym miała coś do autorki, podoba mi się ta seria do pewnego stopnia. Jest to jej debiut, do którego można by lepiej się przygotować z całą pewnością.
    Książka jest pisana językiem młodzieżowym, zrozumiałym i szybkim jeżeli chodzi o czytanie. Autorka postawiła całkowicie na fabułę, którą wykorzystała, ale nie do samego końca- tak jak mówiłam kuleje na postaciach!
   Podsumowując Tatuaż z Lilią i drugi tom serii Antilia, to powieść dla nastolatek marzących o magicznych przygodach i miłości, bardzo przewrotnej i z wieloma (już i tak za wielkimi) problemami, które chwilami są, aż za nadto nie do uwierzenia i mało realistyczne.

CYTATY:
"Od zawsze pasjonowały mnie sporty ekstremalne, szczególnie te związane z dużą wysokością.[...] W tego typu wyczynach niezwykłe jest również to, że po wszystkim człowiek może spokojnie wrócić do swojego niekiedy nudnego i poukładanego życia. Wszystko wygląda, niestety, inaczej, gdy nie możesz przestać spadać."
 
"To zadziwiające, że człowiek do wszystkiego potrafi przywyknąć, nawet do braku miłości.”

"Nie mogłam uwierzyć, że mój świat się posypał, a wszystko wokół pozostało takie samo."

"Nasza przyjaźń to była już przeszłość i nic nie mogło tego zmienić."